Middeleeuwse kleuren

In de Middeleeuwen zijn schilderijen zeldzaam. De meeste vind je in kerken en kapellen, net zoals deze. Het is een houten paneel, bewerkt met een primer en daarna versierd met bladgoud en verf. Maar in die tijd kon men natuurlijk niet naar de winkel voor kunstenaarsbenodigheden om een setje olieverf te kopen. de assistenten van de schilder maakten de verf zelf. De ingrediënten kwamen van ver en waren dus erg duur. 

 

Voor blauw wordt het mineraal azuriet gebruikt. Dat is de goedkope variant. Veel duurder is blauw gemaakt van lapis lazuli, een halfedelsteen. Daarom wordt deze kleur blauw vaak alleen maar gebruikt voor de blauwe mantel van de Madonna.

Voor de kleur van de menselijke huid wordt inkarnaat gebruikt. Dit is een mengsel van loodwit, koolzwart, azuriet, vermiljoen en meerkrap. 

Om loodwit te maken, hangt men opgerolde loodstrips in potten met azijn. Deze potten worden bedekt met mest. Door de ontbinding van de mest, wordt het lood omgezet in loodwit. 

Zwart wordt gemaakt van verkoolde planten en botten.

Voor groen zijn twee methodes. Allereerst het groene mineraal malachiet, dat zeer fijn vermalen kan worden. Kopergroen wordt op dezelfde manier gemaakt als loodwit. Het wordt dan van een koperen plaat afgeschraapt en fijngemalen.

Voor bruine kleuren worden verschillende soorten fijne, gekleurde aarde gemengd. 

Rood tenslotte wordt gemaakt van het mineraal vermiljoen. Het komt in de natuur voor, maar kan ook kunstmatig geproduceerd worden uit kwik en zwavel. Voor donkerrood worden de wortels van de meerkrap plant verwarmd. 

 

Als je bedenkt hoe zo´n schilderij tot stand kwam, kun je alleen maar meer respect hebben voor de makers. Ik zal er de volgende keer aan denken wanneer ik mijn verf uit een tubetje op mn palet spuit...